-13-
tenzio, ta despreciarazten descansua, osasuna, tavicia ere, ceren ezi beraren ansia ze acabatzea Jangoicoaren zervitzutan. Enetaco vicitzea da Cristo, cio S. Pablorequi, ta iltzea ganancia. Baña Jaunac ere cuidatzenzue bere zervitzuco onetsias, guardatzenzue bere escuas betetzenzue consolacios ta gracias, eta beraren medios obratzencitue Apostoluen demboretaco grodigio ta milagroetaic abasto; mintzaracis anitz mintzo-guisa diferente; batean mintzatus entendaracis guciei nori berean, botatus demonioac, calmatus itsasoac, detenitus iruzquia ceruan, jautzi aracis andic su, Viztus ilac orciondoan ere, sendatus herimota guciac eta ori ez bere personas solamente, baicic bialis aurrac bere palo, edo errosario, edo alaco gauzarenbatequi heriengana, ta an errezatus ayec cerbait oracio.
Amarr urte ta cembait illabete iraunduzué Indiagaietan lan ta lan, atzenduric descansuas, irabacinaies mundu gucia Jesu Christorén. Azquenerat Japongo erreinuan erranciote ango jaquintsuac, ayen erreligionea etorrizela Chinatic, eta etzutela artuco Jesu Christoren erreligionea, ezpazute artzen Chinan. Sartucequio gogoan passatzea Chinara, naiz zegon erchiric erreinugura campocoendaco viciaren penarequi. Ingeniatuzué nola zeiquen joan: estorvaturic origizonen minchagaichstoqui: ingeniatuzue berce guisas joatea, naiz
