-20-
itsasoan, etzén baratu otoi ta otoi, negar ta negar, ecarricion arteo caramarro batec ontzira. Sacramentu aldarecoan ordea nola erretzen ta urtzen zén amorez,; norc explica? Meza erratean zue bere gloria-guisa; principalquiro sagrasgueros an zire bere amoresco suac ta negar gozoac betetzen cirela devocios ta admiracios assistitzen zutenac. Comecatzera ematen zuen belauni- co erreverenciaren utses, ta postura óntan icusten zute cenbait aldiz goraturic airean. Eta bere iteco anitz ta andien ertean zeiquen gucian erretiratzen ze Sacramentuaren presencian temploan nola txita olloaren egalpean. Gañeracoan etzuelaic demboraic libre, loari quentzencio gauaz, ta batzutan belaunico ta auspesca, berce batzutan paraturic beguiac Ceruan elevatzen zé gogoa ta gorputza ere airean gora: eta icusize arroturic bi escus sotana pecho gañetic, clamatzen, asqui da, Jauna, asqui da, ezin soportatus amorearen sua, ta consolacio divinoaren erauntsia. Ascotan icusten zute suturic aurpeguia istarguitzen, etzirela treve beiratzera aurquez-aurque. Baña nonnai ta noiz nai zeucan presente bere Jauna adítzen, ta érrespondatzen, argitzen, animatzen, ta guidatzen zuela nola bearzen.
Andic zue arimo andigura, sartzeco trabaju ta arrichsco andienetan, ez lotsatzeco deustas ere, ez eriotzeas, ez venenoes, ez ezpata, saeta, ar
